De vacht van je hond is een van de eerste plekken waar je ziet dat er iets niet in orde is. Dat maakt hem een handig signaal, maar ook een verwarrend signaal: niet elke doffe vacht of elk schilfertje betekent dat er iets aan de hand is.
In deze blog lees je wat er nog bij het seizoen, de leeftijd of de verzorging past, en welke signalen wel om een controle vragen. Ook lees je wat je het beste meeneemt naar je dierenarts, zodat dat gesprek nuttiger wordt.
Eerst: wat nog gewoon kan
Een aantal veranderingen aan de vacht hoort er simpelweg bij en verdwijnt vanzelf:
- Tijdens de rui: in het voor- en najaar ziet vrijwel elke vacht er een paar weken minder verzorgd uit. Dat is normaal.
- Bij het ouder worden: een oudere hond krijgt doorgaans een drogere, doffere vacht doordat de huid minder vet aanmaakt.
- Na een castratie of sterilisatie: de vacht wordt bij veel honden zachter en voller, en dat verandert hoe hij eruitziet.
- In de winter: droge binnenlucht door de verwarming kan de vacht en huid tijdelijk droger maken.
- Bij te weinig verzorging: een vacht die niet regelmatig wordt doorgeborsteld, oogt doffer, simpelweg omdat de huidvetten niet worden verdeeld.
Een doffe vacht
Een vacht verliest zijn glans als er iets is met de huid eronder, met de verzorging of met de conditie van je hond in het algemeen. Is de vacht dof geworden terwijl je hond ouder wordt of net uit de rui komt, dan is dat meestal geen reden tot zorg.
Wel een reden voor een controle: een vacht die in korte tijd duidelijk verslechtert, die dof blijft ondanks regelmatig borstelen, of die doffer wordt terwijl er ook andere dingen veranderen zoals eetlust, gewicht of energie.
Roos en schilfers
Een enkel schilfertje na een droge winterweek is niet vreemd. Maar zichtbare schilfers die aanhouden, zeker in combinatie met een droge of juist vettige vacht, horen wel nagekeken te worden.
Ga hier niet zelf mee experimenteren met shampoos of huidproducten. Schilfers kunnen heel verschillende oorzaken hebben, en een verkeerd gekozen product kan het beeld vertroebelen waardoor je dierenarts later lastiger kan beoordelen wat er speelt.
Jeuk en krabben
Elke hond krabt zich weleens, en tijdens de rui wat vaker. Het wordt een signaal als het patroon verandert: als je hond zich veel vaker krabt dan normaal, zich op een vaste plek blijft richten, of zichzelf bijt of likt tot de vacht daar dun wordt.
Loop als eerste de simpele oorzaken na. Kam met een vlooienkam door de vacht, vooral rond de staartbasis, en kijk of je kleine zwarte korreltjes vindt. Hoe je die test doet, lees je in onze blog over de vlooienkam. Vind je niets en houdt de jeuk aan, ga dan naar je dierenarts.
Aanhoudende jeuk is voor een hond echt vervelend en de oorzaken lopen sterk uiteen, dus dit is geen signaal om maanden mee af te wachten.
Kale plekken en dunner wordende vacht
Dit is het duidelijkste signaal van de vier. Gelijkmatig veel haar verliezen hoort bij de rui, maar haarverlies waarbij plekken zichtbaar dunner worden of helemaal kaal raken, hoort daar niet bij.
Let daarbij op waar het zit en of het symmetrisch is. Een kale plek op een drukpunt zoals de elleboog van een oudere hond heeft een andere achtergrond dan kale plekken die aan beide kanten van het lijf op dezelfde plaats zitten. Je hoeft dat verschil zelf niet te duiden, maar het is wel precies het soort informatie waar je dierenarts iets aan heeft.
Wanneer je niet afwacht
Bij deze signalen maak je een afspraak in plaats van het aan te kijken:
- Kale plekken of plaatselijk dunner wordende vacht: in welke vorm dan ook.
- Jeuk die aanhoudt: of waarbij je hond zich stukbijt of -likt.
- Roodheid, bultjes, korstjes of vochtige plekken: op de huid onder de vacht.
- Een onaangename geur: die niet weggaat na wassen.
- Een vacht die in korte tijd sterk verandert: los van de rui of het seizoen.
- Andere klachten erbij: zoals meer drinken, gewichtsverandering, sloomheid of veranderd gedrag.
Wat je meeneemt naar je dierenarts
Een consult wordt een stuk nuttiger als je een paar dingen paraat hebt. Noteer wanneer het begon en of het geleidelijk ging of plotseling. Beschrijf waar op het lichaam het zit en of het aan beide kanten hetzelfde is. Houd bij of er iets veranderd is in voer, omgeving, routine of verzorgingsproducten.
Maak daarnaast een paar foto's, want een huid ziet er in de spreekkamer vaak net anders uit dan thuis. En vermeld eerlijk wat je zelf al hebt geprobeerd, ook als het niets heeft opgeleverd.
Wat je beter niet doet
- Meerdere dingen tegelijk veranderen: van voer wisselen, een nieuwe shampoo gebruiken en supplementen geven op hetzelfde moment. Dan weet je achteraf niet wat werkte.
- Zelf middelen aanschaffen op een vermoeden: huidproblemen lijken uiterlijk op elkaar terwijl de oorzaken sterk verschillen.
- Maandenlang afwachten: jeuk en huidklachten zijn voor je hond onprettig en worden zelden vanzelf beter.
- Vertrouwen op verzorgingsproducten als oplossing: een goede borstel en shampoo houden een gezonde vacht mooi, maar ze verhelpen geen onderliggende oorzaak.
Wanneer is een doffe vacht reden tot zorg?
Wanneer is een doffe vacht reden tot zorg?
Mijn hond heeft schilfers. Wat moet ik doen?
Mijn hond heeft schilfers. Wat moet ik doen?
Wanneer is krabben bij een hond niet normaal meer?
Wanneer is krabben bij een hond niet normaal meer?
Zijn kale plekken bij een hond altijd ernstig?
Zijn kale plekken bij een hond altijd ernstig?
Wat neem ik mee naar de dierenarts?
Wat neem ik mee naar de dierenarts?